Zonet werd in naam van onze Faculteit een standpunt over telediergeneeskunde in het Vlaams Diergeneeskundig Tijdschrijft gepubliceerd dat hieronder integraal geconsulteerd kan worden.

Dit standpunt werd gemaakt op vraag van de Hoge Raad van de Orde der Dierenartsen en moet gezien worden als een denkoefening die zal evolueren.

Belangrijk is vast te stellen dat een grondige niet-limitatieve analyse van de Belgische én Europese wetgeving openingen laat voor vormen van telediergeneeskunde en dat er dringend nood is aan een deontologisch kader.

#durfdenken

Samenvatting:

“Recent werd op vraag van de Hoge Raad van de Orde der Dierenartsen door de Faculteit Diergeneeskunde een standpunt geformuleerd rond telediergeneeskunde. Dit standpunt werd op de Faculteitsraad van 19 juni 2024 goedgekeurd en overgemaakt aan de Orde. Binnen dit standpunt – dat we hier integraal publiceren – wordt ingegaan op de definitie van telediergeneeskunde, worden de vigerende wettelijke en deontologische bepalingen niet-limitatief opgesomd, worden mogelijke toepassingen beschreven, wordt nagegaan wat vandaag in de praktijk al gebeurt en onder de ruime noemer van telediergeneeskunde valt, wordt stilgestaan bij wat de toekomst mogelijkerwijze brengt en worden aanvullende bedenkingen geformuleerd alvorens te eindigen met enkele conclusies. Dit standpunt vormt een aanzet waarmee de praktijkdierenartsen, de Orde, de Overheid en de Faculteit aan de slag kunnen. Volledigheid wordt niet geclaimd, veeleer wordt een denkoefening opgestart die doorheen de tijd zal evolueren en die open staat voor aanvullingen, opmerkingen en kritiek.“

Het volledige artikel (De Vliegher et al., 2024): https://openjournals.ugent.be/vdt/article/93199/galley/211101/view/