Ondanks (volgens de chef opinie “dankzij”, zou zomaar kunnen) de te scherpe (eerste) titel, heeft mijn stuk dat vorige week verscheen in De Standaard heel wat zaken in beweging gezet en dat is goed.

Eigenlijk wilde ik vooral vragen stellen.

“Zijn we als universiteiten niet toch een beetje medeverantwoordelijk voor de uitdagingen die we zien bij jong-afgestudeerden (niet alleen in de diergeneeskunde)? “

“Nemen we universiteitsstudenten niet toch (iets) te veel bij de hand, en als we dat wél doen, is dat dan verstandig? De echte wereld is namelijk hard en zit overvol uitdagingen.”

Ik hoopte met mijn opinie “de universiteiten” aan te zetten tot denken, en dat lijkt nu volop te gebeuren, met woord én wederwoord.

Nergens in mijn stuk viseerde ik de studenten zelf – nee het zijn geen dutsen maar we mogen er vooral ook geen  van maken! – want die ontwikkelen zich binnen het kader dat de universiteiten uitzetten. Nét dat kader is de focus van mijn vragen.

Mijn opinie was ingegeven door een grote bezorgdheid en het gevoel dat ik als deel van een universiteit ook verantwoordelijk ben voor de weg die we volgen (en dus moest spreken). De rector van KU Leuven Luc Sels vond ze van weinig waarde (UGent rector Rik Van de Walle  is een pak genuanceerder) maar ik kreeg en krijg toch heel veel reacties – ook uit Leuven – die aangeven dat een gevoelige snaar werd geraakt.

Ik kreeg goedkeurende reacties van studenten, van praktijkdierenartsen, van proffen en lesgevers, inclusief dichte collega’s, via mail, Whatsapp, Facebook, LinkedIn (vaak privé) … en stel vast dat ik niet alleen sta met mijn bezorgdheid. In De Tafel Van Tinne op Play4 haalde ik zelfs de grootste onderscheiding bij de vraag “wordt onze jeugd teveel gepamperd?”😊.

Terugkijken naar het verleden om te stellen dat alles toen beter was, doe ik bewust niet. Dat is een valkuil en vooral, niet alles was toen beter, verre van. Dus nee, UGent collega Soenens, ik ben geen nostalgicus. Wel wil ik aan alle ondernemende, assertieve en actieve studenten, uiteraard zeker die van de diergeneeskunde, meegeven dat ik hun grootste fan ben. Dat schreef ik ook aan de studenten diergeneeskunde die boos op mij zijn (en excuses vroegen, trouwens in een beleefde en duidelijke e-mail). Waar ik ook kom – zoals mijn blog en andere opiniestukken in de kranten ten overvloede aantonen – zal het ik steeds voor hen en jonge dierenartsen opnemen en wel omdat ze nog te vaak door seniors met te weinig respect worden behandeld. Ook dat is een genuanceerde situatie, maar ik zal niet nalaten om bv. penibele werksituaties aan te kaarten. Al jaren probeer ik te begrijpen waarom zoveel jonge mensen ons beroep verlaten, ook dat was een aanzet tot mijn vragen. En, overal waar ik kom, zal ik met vuur “dé dierenarts” verdedigen.

Ik verwijs ook nog expliciet naar de vlammende opinie eind november vorig jaar in De Morgen waarin collega Holslag van de Vrije Universiteit Brussel (nu burgemeester van Tienen) eindigde met:

“Ik herhaal: ik pretendeer niet de ideale professor te zijn. Ik maak fouten en zet mijn hakken misschien soms te stellig in het zand. Maar met alle fenomenale uitdagingen die zich nu opstapelen, kan ik niet anders dan hard aan de alarmbel trekken. Universiteiten zijn de eersten om schande te spreken over populisme en autoritarisme, maar ik vrees dat ze er met dit onderwijsmodel zelf de weg voor plaveien.”

Juist!

Senior writer Peter Mijlemans van Het Nieuwsblad vatte mijn opinie trouwens correct samen in zijn commentaar van 16 april: “Het hoger onderwijs gaat ver in het bedienen van studenten. Het helpt hen niet om klaar te zijn voor de wilde wereld die volgt”. Hij legde de vinger op de wonde.

Samen geven we vorm aan onze samenleving van morgen.

#durfdenken

#durfdenkenenspreken

• We maken tere kasplantjes van onze studenten
• Opiniestuk van prof over studenten als ‘tere kasplantjes’ raakt gevoelige snaar: “We moeten ons afvragen of we niet aan het overdrijven zijn
• Psycholoog na discussie over jongeren als “tere kasplantjes”: “Het algemene negatieve sentiment over onze jeugd houdt risico’s in”
• Het hoger onderwijs gaat ver in het bedienen van studenten. Het helpt hen niet om klaar te zijn voor de wilde wereld die volgt
• Studenten hebben het vaak te makkelijk, vindt professor aan UGent: “We maken er tere kasplantjes van
• Lezers reageren op “de tere kasplantjes van studenten”: Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is
• Studentenvertegenwoordiger Felix Coens: “Het is de taak van de unief om ons niet als kasplantjes te behandelen”
• Maken we “kasplantjes” van onze studenten? “Het hoger onderwijs is geen ponykamp, maar het mag wel gezellig zijn
• Worden onze studenten “tere kasplantjes”?
• Studeren in een vacuüm
• Liveblog rector­debat (Leuven)