Kort nadat de diergeneeskunde in Vlaanderen in de spotlights stond – de Equine Care Group werd net niet uitgeroepen werd tot “Scale-up van het jaar 2022”- slaagt arts en epidemioloog Luc Bonneux erin om in een opinie over darmkankerscreening in De Standaard onze volledige beroepsgroep te schofferen. Hij insinueert namelijk dat dierenartsen (noot: zeg nooit veeartsen) “vertekende informatie gebruiken om screenings te kunnen uitvoeren bij hun patiënten”. Deze bizarre insinuatie – bedoelt hij dat dierenartsen geldwolven zijn? – schoot bij mij en nogal wat collega’s in het verkeerde keelgat. Toch stelt de auteur in zijn betoog ook dat hij voor evidence-based informatie is. Alleen als het hem uitkomt, zo lijkt het. Ik ben alvast zo vrij de auteur te voorzien van wat feiten over de diergeneeskunde.

Dierenartsen spelen een essentiële rol in het One Health concept dat uitdrukt dat de gezondheid van mens én dier (en het milieu) onlosmakelijk verbonden zijn. Dr. Bonneux zou dat moeten kennen. Het begrip is ons allemaal pijnlijk duidelijk geworden door de inventiviteit van een Coronavirus om van dier naar mens te springen en ons 2 jaar lang te sarren. Dat nogal wat dierenartsen een centrale rol speelden (en spelen) in de bestrijding van de pandemie, niet alleen in België trouwens, is geen toeval. De bagage uit vroegere Varkenspest- en Mond-en-klauwzeerepidemieën dragen ze nog steeds mee en zetten ze, aangevuld met voortschrijdende inzichten én evidence-based, in waar nodig. Dierenartsen spelen, nog steeds One Health-gewijs, ook een centrale rol in de bestrijding van de stillere pandemie van de antimicrobiële resistentie. Ook die zorgt er vandaag al voor dat mensen met “banale” bacteriële infecties het leven laten. Ook daar maken dierenartsen vanuit de praktijk, het onderwijs, de overheid en de wetenschap, samen met alle andere spelers waaronder de artsen, het verschil.

Dierenartsen bewaken daarnaast het welzijn van de dieren. Ze doen dat in het slachthuis en zorgen er ondertussen mee voor dat het stukje vlees op het bord van zij die dat graag eten, veilig is. Ze waken, ook bij nacht en ontij, samen met de varkens-, kippen-, kalver- en rundveehouders ten velde over de gezondheid en het welzijn van de dieren, én over de volksgezondheid door het evidence-based inzetten van diergeneesmiddelen, inclusief antibiotica (enkel indien nodig). En, ze tonen de weg aan de humane artsen als het aankomt op ziektepreventie.

In de sectoren van de gezelschapsdieren en de paarden zien we een professionalisering aan warp-speed waarbij de goed-geoutilleerde eerstelijnspraktijk samenwerkt met de state-of-the-art dierenkliniek. In het zog van de humane geneeskunde – maar zonder RIZIV! – is the sky the limit geworden en zijn de meest complexe ingrepen zoals hartchirurgie en chemotherapie nog net geen dagelijkse kost geworden. Zoiets vergt van dierenartsen niet alleen keihard werken maar ook ondernemerschap, visie, passie én durf. En het leidt tot tevreden klanten en gezonde beestjes.

Dat onze dierenartsen afstuderen aan een faculteit diergeneeskunde (UGent) die al 6 jaar op een rij de wereldwijde Shanghai-ranking aanvoert, zorgt er mee voor dat zij die beroep doen op een in Vlaanderen-afgestudeerde dierenarts zeker mogen zijn van evidence-based adviezen én therapieën.

Wat Luc Bonneux nu juist bedoelde met zijn neerbuigende opmerking over de veeartsenij is mij niet duidelijk. Ook het waarom ontgaat mij en mijn vele collega’s maar hij vergat alleszins dat dierenartsen de enige artsen zijn die getraind worden om de gezondheid van zowel mens als dier te beschermen. Hun klanten misleiden met “vertekende informatie” doen ze alvast niet. Dr. Bonneux spreekt zeker niet in naam van zijn beroepsgroep en ik hoop dan ook dat goed samenwerken de norm blijft. De uitdagingen zijn immers zeer groot.

Laat ons #OneRespect trending maken!

Mede in naam van beroepsvereniging VeDa, de Verenigde Dierenartsen.