Soms over diergeneeskunde

Sarne De Vliegher


Twee keer winst met “diergeneeskundige permanentie ENGIE-style”

Enkele weken terug vertelde een jonge collega tijdens een online meeting dat hij aan zijn klanten melkveehouders had uitgelegd dat zijn praktijk zich engageerde om steeds beschikbaar te zijn. Dat ze steeds op hem en zijn collega’s konden rekenen!

Mooi, die passie voor dieren en de diergeneeskunde. Daar wordt iedereen instant blij van. En al zeker de klanten.

Die gepassioneerde woorden deden me denken aan de pechbijstand voor wagens waar wij allemaal beroep op doen. Auto stuk of platte band langs de autoweg: steeds iemand beschikbaar. Geen stress, altijd een expert in de buurt die binnen het halfuur hulp biedt voor nieuw rubber, het herstellen van het defect of gewoon takelen (en verder met een vervangwagen). Ontzorging van de autobestuurders op zijn best.

Dierenartsen zijn ook steeds beschikbaar, binnen het halfuur op het erf om een wonde te hechten, kalf, lam of veulen te verlossen, een acute infectie te behandelen en indien nodig, de zieke patiënt door te sturen naar de (eigen) praktijk of de kliniek! Wat de VAB’s en Touring’s van deze wereld kunnen, dat kunnen dierenartsen ook. Met de glimlach, dag en nacht! Ontzorging van de diereneigenaren op zijn best!

Alleen … bij VAB zal de technicus die ’s nacht langs de E40 waakte, de volgende dag rusten en niet opdagen om de volgende gestrande VW golf te depanneren. Nee, dat doet een andere collega, zoals de arbeidswetgeving voorschrijft. Beter voor de work-life balans én duurzaam. Vereist uiteraard wel een grotere groep collega’s. (De iets oudere)Dierenartsen daarentegen, be like: “s’ nachts een keizersnede of twee gevolgd door nog twee de volgende dag en dat samen met nog heel wat ander werk, blijven gaan met die banaan, want de work-life balans, da’s voor watjes”. Duurzaam?

Alleen… bij Touring betaal je voor die permanentie een prijs. Voor 261€/jaar heb ik recht op “bijstand voor al mijn voertuigen”, zo leert een kleine simulatie op https://www.touring.be/nl mij en zelfs tot 10 interventies per jaar. Uiteraard zijn er voorwaarden van toepassing. “Herhaalde pannes ten gevolge van niet-herstelling of slecht onderhoud van het voertuig” vallen bijvoorbeeld niet onder de pechbijstand van VAB. Bij de rundveedierenarts betaalt de veehouder voor de 24/7/365 beschikbaarheid helemaal niets en het aantal interventies – wel betalend uiteraard – is ongelimiteerd. Toch vergt het heel wat inspanningen om die permanentie te kunnen aanbieden, niet op zijn minst ten koste van het sociale leven van de dierenartsen. En, alle dierenartsen hebben klanten waar er sprake is van “herhaalde pannes of slecht onderhoud”… Dat weerhoudt hen doorgaans niet om opnieuw op te trekken na een oproep.

Simulatie op http://www.touring.be

Valt er uit deze vergelijking iets te leren?

Zou een rundveepraktijk bijvoorbeeld een maand- of jaarbedrag via een abonnementsformule kunnen doorrekenen aan de klanten die 24/7/365 op hen willen rekenen? Permanentie vereist nu eenmaal middelen, mensen en aangehouden passie en inzet. Zou een abonnementssysteem, aangevuld met betaling per interventie (eventueel met een korting want geabonneerd) kunnen helpen om één en ander beter te organiseren, met meer respect voor de manier waarop de dierenartsen van de toekomst in het werk willen staan? Zou dat niet kunnen zorgen voor extra middelen om eindelijk die extra collega of administratieve kracht aan te nemen en zo de werkdruk te verlagen voor de ganse groep en de job (opnieuw) aantrekkelijker te maken en te houden? Zou dat niet minstens deels invulling geven aan de oproep tot meer “tender loving care” voor de dierenartsen waar oud Boerenbond-voorzitter Sonja De Becker het over had in de herfst van 2021 toen ze haar zorgen uitte over het feit dat teveel dierenartsen het beroep verlaten?

Old school is het idee niet, dat besef ik. Maar, betalen voor permanentie is iets dat steeds vaker zijn ingang vindt. Mijn energieleverancier ENGIE is alvast ook mee op de kar gesproken. “Home assistance” noemen zij het. Ik kan me er per direct online op abonneren en dus gemoedsrust bestellen.

http://www.engie.be

Kunnen dierenartsen de gemoedsrust die zij aan hun klanten leveren ook vermarkten? Het zou hen alvast wat meer gemoedsrust bezorgen. Twee keer winst dus.

#durfdenken



Plaats een reactie

OVER DEZE BLOG

Op deze blog schrijf ik – meestal – over diergeneeskunde. Ik vind het fijn om op deze manier mijn gedachten te ordenen en zaken te analyseren. Ik hoop daarmee de discussies in en over onze beroepsgroep op een onderbouwde en respectvolle manier te voeden zodat we samen kunnen nadenken over de toekomst.

OVER MEZELF

Al 28 jaar werkzaam aan de Faculteit diergeneeskunde van de UGent, eerst als rundveedierenarts, vandaag vooral als onderzoeker (M-teamUGent) en hoogleraar, denk ik luidop mee over de toekomst van de diergeneeskunde in Vlaanderen, België en daarbuiten.

(Foto: Eric Senmartin)

Ik engageer me liever dan (alleen) aan de zijlijn kritiek te leveren. No lead role in a cage for me.

Mijn gezin (getrouwd met een superdierenarts!), de natuur, de politiek (lokaal N-VA voorzitter), het voetbal (RSCA, SK Munkzwalm), klassieke (JS Bach), electronische (JM Jarre, Vangelis) en filmmuziek (H Zimmer, J Newton Howard) naast Dire Straits en Pink Floyd/David Gilmour, rode (Bourgogne) wijnen en dé diergeneeskunde zijn mijn passies. Mijn professionele interesses liggen bij diergeneeskundig ondernemerschap, recht en ethiek, en dierenwelzijn.

Mijn wetenschappelijk onderzoek rond uiergezondheid bij melkkoeien – een andere hobby – bracht me al in veel uithoeken van de wereld. Die ervaringen doen me beseffen dat het hier in Vlaanderen goed toeven is.

LinkedIn Rewind 2024

“LE BEAU EST L’ÉCLAT DU VRAI.” (Hegel).

Nieuwsbrief