Al jaren gaat Piet Vanthemsche tijdens een van mijn lessen aan de Faculteit diergeneeskunde in Gent in gesprek met de vijfdejaarsstudenten over door hen aangebrachte topics. Het gesprek eind november liet hem echter dit maal niet los en daarom schreef hij hen een nieuwjaarsbrief.

Ik vind het een boodschap van hoop voor de toekomstige en jonge collega’s en ben blij dat ik de brief hier met de toestemming van Piet mag publiceren.

Beste jonge collega’s,

Enkele weken geleden was ik – de traditie getrouw – op vraag van professor Sarne De Vliegher, te gast bij jullie voor mijn jaarlijkse les.

Voor mijzelf noem ik die les “de wereld volgens Vanthemsche”.  De formule is jullie bekend: jullie stellen vragen en ik tracht een antwoord te geven.  Telkens een heel boeiende ervaring voor mij.

Dit jaar werd ik bijzonder getroffen door de somberheid, de onzekerheid en het pessimisme dat uit onze dialoog naar voor kwam.  Als de ietwat oudere man die ik ondertussen geworden ben was mijn eerste reactie: ”In mijn tijd …”
Ik heb dat ook zo verwoord tijdens de les.
Toen ik afstudeerde in 1980 kwamen wij in een bijzonder onzekere tijd terecht.  De politiek was een puinhoop (om de 6 maanden viel de regering), de jeugdwerkloosheid was torenhoog (de helft van mijn vrienden was zonder werk), ik betaalde 13% rente op het kaskrediet dat ik opnam om mijn éénmanspraktijk op te starten, er waren aanslagen van de bende van Nijvel en de CCC (Cellules Communistes Combattantes) enz…

En toch waren wij (mijn vrouw en ik) niet pessimistisch.  We stonden klaar om de wereld te veroveren, ondanks alles.

Tijdens de voorbije weken is onze discussie in mijn hoofd blijven spoken.  Ik heb er met veel van mijn vrienden over gesproken met de vraag waarom ik jullie pessimisme niet begrijp.  Jullie staan op de drempel van het derde decennium van de éénentwintigste eeuw. Ik besef dat verwijzen naar “mijn tijd” niet het juiste antwoord is.  En dus blijf ik zitten met de vraag waarom jullie zo pessimistisch zijn, en waarom ik dat niet begrijp.

Ik kreeg verschillende reacties, gaande van “de jongeren hebben een gebrek aan perspectief”, “de verwachtingen zijn te hoog gespannen”, “ze beseffen dat ze het minder goed zullen hebben dan de vorige generatie”.

Ik schrijf deze nieuwjaarsbrief om jullie een hart onder de riem te steken.
Je hebt allemaal een hard en moeilijk opleidingstraject tot een goed einde gebracht.  Wat een voorrecht is, jullie hebben een mentaal “Tom Waes”-achtig parcours tot een goed einde gebracht.  De wereld ligt voor jullie open, een wereld die nood heeft aan bekwame goed opgeleide dierenartsen.  De opleiding die jullie in Gent krijgen is wereld top, dat bewijzen de rankings van de wereldwijde dierenartsenfaculteiten. Bovendien wordt ons beroep van dierenarts in de maatschappij erg gewaardeerd. Met jullie opleiding zullen jullie heel wat kansen krijgen, binnen en buiten de diergeneeskunde.

Daarom zeg ik, wees niet bang of pessimistisch.  Grijp jullie kansen.
Jullie zijn onze toekomst.

Gelukkig nieuwjaar,

1 januari 2020

Uw kapoen en oudere collega, Piet Vanthemsche.