Soms over diergeneeskunde

Sarne De Vliegher


Rancune is nooit een goede raadgever, I guess

Zoals recent aangekondigd, was ik opnieuw kandidaat voor de verkiezingen van de Nederlandstalige Gewestelijke Raad en de Hoge Raad van de Orde der Dierenartsen. Ik had opnieuw erg veel zin om inhoudelijk degelijk werk te leveren voor de Vlaamse dierenartsen.

Maar het mag niet zijn: tenzij er nog een aap uit de mouw komt, werd mijn kandidatuur voor de verkiezingen van de NGROD niet weerhouden. Dat ik daarover erg ontgoocheld ben, zal ik niet ontkennen.

De huidige voorzitter was, gesteund door enkele van haar kompanen, niet bereid enige billijkheid aan de dag te leggen om mijn kandidatuur alsnog te aanvaarden. Een van de 20 collega’s die mijn kandidatuur ondersteunde was volgens haar namelijk geen lid van de NGROD toen zij, samen met 19 andere collega’s, mijn kandidatuur voor de verkiezingen van de NGROD ondersteunde.

Dat het weigeren van mijn kandidatuur gebeurde op basis van dubieuze gronden (het niet gebruiken van een “herinschrijvingsformulier”, een document dat geen enkele wettelijke basis kent) én met miskenning van de duidelijke intentie die de jonge collega, werkzaam aan de UGent, had om opnieuw lid te worden van de NGROD (hoe verklaar je anders de onkostennota uitgestuurd door de NGROD op 25 april 2019 t.a.v. de UGent met daarop haar naam en ordenummer…) is erg lastig om te aanvaarden.

Dat een andere kandidaat voor de verkiezingen zijn dossier voor kandidaatstelling (terecht!) mocht regulariseren, en dat mij die kans niet werd geboden, moet ik er blijkbaar bijnemen. Rancune is nooit een goede raadgever, I guess.

Ondertussen heb ik voor mezelf beslist dat ik me neer zal leggen bij de beslissing van de voorzitter en wel omdat ik op geen enkele manier de verkiezingen van de Orde wil verstoren. Na de erg woelige jaren onder haar bewind is er nu nood aan rust in ons beroep.

Ik kan alleen maar erg tevreden zijn dat er sprake is van een hoopgevende toenadering tussen de beide Vlaamse syndicaten IVDB en VDV en dat de regionale dierenartsenverenigingen, onder de paraplu van de Interregionale, zo goed floreren.

Ik wens alle kandidaten voor de verkiezingen heel veel succes en ik zal met heel veel interesse aan de zijlijn volgen.



Plaats een reactie

OVER DEZE BLOG

Op deze blog schrijf ik – meestal – over diergeneeskunde. Ik vind het fijn om op deze manier mijn gedachten te ordenen en zaken te analyseren. Ik hoop daarmee de discussies in en over onze beroepsgroep op een onderbouwde en respectvolle manier te voeden zodat we samen kunnen nadenken over de toekomst.

OVER MEZELF

Al 28 jaar werkzaam aan de Faculteit diergeneeskunde van de UGent, eerst als rundveedierenarts, vandaag vooral als onderzoeker (M-teamUGent) en hoogleraar, denk ik luidop mee over de toekomst van de diergeneeskunde in Vlaanderen, België en daarbuiten.

(Foto: Eric Senmartin)

Ik engageer me liever dan (alleen) aan de zijlijn kritiek te leveren. No lead role in a cage for me.

Mijn gezin (getrouwd met een superdierenarts!), de natuur, de politiek (lokaal N-VA voorzitter), het voetbal (RSCA, SK Munkzwalm), klassieke (JS Bach), electronische (JM Jarre, Vangelis) en filmmuziek (H Zimmer, J Newton Howard) naast Dire Straits en Pink Floyd/David Gilmour, rode (Bourgogne) wijnen en dé diergeneeskunde zijn mijn passies. Mijn professionele interesses liggen bij diergeneeskundig ondernemerschap, recht en ethiek, en dierenwelzijn.

Mijn wetenschappelijk onderzoek rond uiergezondheid bij melkkoeien – een andere hobby – bracht me al in veel uithoeken van de wereld. Die ervaringen doen me beseffen dat het hier in Vlaanderen goed toeven is.

LinkedIn Rewind 2024

“LE BEAU EST L’ÉCLAT DU VRAI.” (Hegel).

Nieuwsbrief