Meer dan 4 jaar terug droomde ik voor het eerst luidop over een “Domus veterinaria”, een huis van en voor de Vlaamse dierenartsen waar ons (nieuw op te richten) dierenartsensyndicaat “samenhuist” met de Nederlandstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen (NGROD). Het idee kwam in 2014 vermoedelijk op het verkeerde moment en van de verkeerde persoon en werd na intensief overleg, omdat de weerstand bij enkelen te groot was, in de koelkast gestopt. Dat het uit gekende hoek werd afgeschoten, overgoten met wat fake news, hielp uiteraard (alweer) niet.

Misschien zijn de geesten vandaag wat rijper en dus doe ik een tweede poging om het idee te herlanceren en verder toe te lichten. Een “Domus veterinaria” dus, of “een huis dat staat”, zoals ik het in 2014 omschreef.

Het idee was en blijft ingegeven door de vaststelling dat de overhead die vandaag gedragen moet worden door een paar duizend Vlaamse dierenartsen om hun belangen te behartigen en om aan hun imago te werken (te) groot is en dat de beperkte middelen beter en efficiënter besteed kunnen worden door zaken samen te doen. Concreet dacht ik daarbij in 2014 aan het feit dat zowel de VDV (toen nog samen met SAVAB) als de NGROD elk een pand hebben dat onderhouden en verwarmd moet worden terwijl andere verenigingen (SAVAB, de vele regionale dierenartsenkringen, de wetenschappelijke verenigingen, de werkgroepen) ergens ten velde een zaal(tje) moeten huren als ze een meeting organiseren. Gezien de vergaderzalen in de huizen van de VDV en de NGROD 99% van hun tijd leeg staan, is dat compleet absurd. Voeg daar aan toe dat de belangenverdediging van de Vlaamse dierenartsen vandaag behartigd wordt door (steeds dezelfde) practici die een overvolle dag- en nachttaak moeten combineren met het opvolgen van diergeneeskundige dossiers en vergaderen … en dan begrijp je dat het vrijmaken van middelen en het bundelen van krachten de enige manier is om onze belangenverdediging (verder) te professionaliseren.

Concreet lijkt het mij de evidentie zelve om terug te plooien op één pand waar het dierenartsensyndicaat en de NGROD samen zetelen en waarbij de opbrengst van de verkoop van het andere pand geïnvesteerd wordt in mensen die ons beroep professioneel verdedigen onder de vleugels van het syndicaat. Dus geen praktijkdierenartsen meer die dat – met veel passie en overgave weliswaar – “tussen de soep en de patatten” doen maar voor die taken aangenomen medewerkers wiens dagtaak het wordt vanuit een studiedienst kennis rond de diergeneeskunde te bundelen, de dierenartsen ten velde te vertegenwoordigen en te verdedigen op allerhande vergaderingen met Overheden en stakeholders, te netwerken en te lobbyen. Een secretariaat dat werkt voor syndicaat én Orde samen reduceert verder de loonlasten en maakt middelen vrij om te werken aan de toekomst. Infrastructuur en mensen worden waar enigszins mogelijk gedeeld om de uitgaven te beperken. Dat laatste is voor een syndicaat dat, in tegenstelling tot de NGROD, afhangt van vrijwillig lidmaatschap erg belangrijk. Uiteraard blijven de verantwoordelijkheden van de Orde en het syndicaat strikt gescheiden en doet elk wat moet. De rol van de Orde is sowieso wettelijk verankerd maar dat wil niet zeggen dat ze geen beroep kan doen op de expertise van bijvoorbeeld de studiedienst van het syndicaat. Samen sterk.

Ik denk verder: de raad van bestuur van het syndicaat bestaat uit provinciaal verkozen vertegenwoordigers (een belangrijke rol is daarbij weggelegd voor de regionales), wordt voor een bepaalde termijn voorgezeten door een onder hen verkozen voorzitter en kan enkele leden coöpteren van de huidige Vlaamse syndicaten en de Faculteit. Zo gaat de unieke expertise van de bezielers van de huidige syndicaten niet verloren en wordt de samenwerking met de Faculteit verankerd. De raad van bestuur wordt daarnaast ad hoc bijgestaan door een (wetenschappelijke) adviesraad die is samengesteld uit vertegenwoordigers van o.a. SAVAB voor alle dossiers die de gezelschapsdieren aangaan, de Vlaamse Vereniging voor de buiatrie voor alle dossiers die handelen over herkauwers, de Wetenschappelijke Vereniging voor de gezondheid van het paard voor alle dossiers die betrekking hebben op de paardendiergeneeskunde … (niet limitatieve lijst). Zodoende worden deze organisaties op basis van hun unieke expertise betrokken bij de besluitvorming en werken ze mee aan de toekomst van de diergeneeskunde in Vlaanderen. Het syndicaat beschikt over de hierboven vermelde studiedienst om dossiers voor te bereiden, op te volgen, af te werken en onderhoudt nauwe contacten met DGZ, MCC, de verschillende stakeholders, de Overheden, de kabinetten … De voorzitters van het syndicaat en de NGROD zorgen als goede huisvaders/-moeders samen voor het patrimonium en de medewerkers, in overleg met hun Raad (van bestuur).

Is er dan nood aan een nieuw syndicaat? Er is alleszins nood aan een betere belangenverdediging, een die uitgaat van de sterkte van samenwerken. De jarenlange polarisatie tussen de beide Vlaamse syndicaten, die ook de NGROD bezoedelde, is al lang te groot om dat te bewerkstelligen en dus lijkt de weg vrij  voor een nieuwe beroepsvereniging die democratisch is samengesteld en jonge mensen de kans geeft aan de toekomst te timmeren, weg van alle negativiteit en ruzies onder (oude) krokodillen.

Een waanzinnig idee of een slechte droom? Misschien maar een en ander wordt misschien mogelijk als het besef komt dat onze overhead verminderen noodzakelijk is om als beroepsgroep onze stem, luider dan nu, te laten horen en onze belangen (beter) te verdedigen. Als dat aanvaard wordt, moet common ground gevonden worden om de belangrijke uitdagingen zo efficiënt mogelijk samen aan te pakken. Allemaal samen één huis betrekken, is dan een eenvoudige en pragmatische oplossing voor onze versnipperde manier van werken vandaag met de bedoeling meer te bereiken voor onszelf en voor onze (toekomstige) collega’s. Daarnaast heeft een Domus veterinaria ook een grote symbolisch waarde: het is niet alleen een gezamenlijk dak boven twee belangrijke organisaties, het toont ook dat de Vlaamse dierenartsen (eindelijk) allemaal samen werk maken van hun toekomst. Het moet dan ook een huis worden waar alle dierenartsen thuis zijn.

Als in dezelfde beweging ook de problemen bij de Ordes eindelijk kunnen worden opgelost (het draait ook daar vooral om mensen…) dan ziet de toekomst er goed uit. Tenslotte hebben de Vlaamse dierenartsen recht op een positief project en hebben ze hun buik vol van het geruzie en het (hallucinant duur!) juridische getouwtrek.

United we stand, divided we fall.

#DURFDENKEN