Enkele weken terug wandelde ik, vlakbij de Zwalmmolen, langs de Zwalm, een klein maar mooi riviertje dat door zijn grote verval meerdere watermolens rijk is, waaronder enkele in de gemeente Zwalm in de Vlaamse Ardennen.
Met mijn smartphone maakte ik bovenstaande foto, net op het moment dat de zon zich verschool achter de sluierwolken. Het licht, de frisse ochtendlucht (misschien kan je die wel voelen en ruiken), de rimpeling in het water, het nog erg groene gras… ik vond het mooi genoeg om het te delen.
Op deze blog schrijf ik – meestal – over diergeneeskunde. Ik vind het fijn om op deze manier mijn gedachten te ordenen en zaken te analyseren. Ik hoop daarmee de discussies in en over onze beroepsgroep op een onderbouwde en respectvolle manier te voeden zodat we samen kunnen nadenken over de toekomst.
OVER MEZELF
Al 28 jaar werkzaam aan de Faculteit diergeneeskunde van de UGent, eerst als rundveedierenarts, vandaag vooral als onderzoeker (M-teamUGent) en hoogleraar, denk ik luidop mee over de toekomst van de diergeneeskunde in Vlaanderen, België en daarbuiten.
(Foto: Eric Senmartin)
Ik engageer me liever dan (alleen) aan de zijlijn kritiek te leveren. No lead role in a cage for me.
Mijn gezin (getrouwd met een superdierenarts!), de natuur, de politiek (lokaal N-VA voorzitter), het voetbal (RSCA, SK Munkzwalm), klassieke (JS Bach), electronische (JM Jarre, Vangelis) en filmmuziek (H Zimmer, J Newton Howard) naast Dire Straits en Pink Floyd/David Gilmour, rode (Bourgogne) wijnen en dé diergeneeskunde zijn mijn passies. Mijn professionele interesses liggen bij diergeneeskundig ondernemerschap, recht en ethiek, en dierenwelzijn.
Mijn wetenschappelijk onderzoek rond uiergezondheid bij melkkoeien – een andere hobby – bracht me al in veel uithoeken van de wereld. Die ervaringen doen me beseffen dat het hier in Vlaanderen goed toeven is.
Soms over diergeneeskunde 
Plaats een reactie